Pure noodzaak het ziekenhuis

De overheid gaat steeds meer waarschuwen voor het gevaar van tekenbeten
Vanuit de overheid nemen de waarschuwingen toe voor het gevaar van tekenbeten. In de journaals wordt nu zelfs gewaarschuwd als het warm weer wordt voor teken.
Dit houdt in dat de realiteit in Nederland inmiddels de volgende is:
We kunnen niet meer onbezorgd en zonder dat we ons erna controleren in de natuur zijn. Waarbij de natuur een ruim begrip is, het gaat inmiddels namelijk ook om onze achtertuin, daar zitten ook de teken. Teken die een gastheer of gastvrouw uitzoeken om zich te voeden met een bloedmaaltijd.

Als de besmette teek bijt dan wordt een mens heel ziek
Heel veel mensen worden gebeten, volgens het RIVM zo’n 1.3 miljoen beten per jaar. Dat is heel veel. Vooral als je bedenkt dat de teek erop uit is zijn gastheer of gastvrouw waar hij het bloed vandaan heeft gehaald om zichzelf te voeden uiteindelijk uit te schakelen. Want dat gebeurt er als je geïnfecteerd bent door de Borrelia bacterie en mogelijke co-infecties. Het is een zeer ernstige aandoening, omdat je een infectie onder de leden hebt die alleen met behandeling kan worden bestreden.

Er zijn 4 zaken die nu weerhouden dat iemand met een infectie niet wordt behandeld:

 

  1. Het idee dat chronische Lyme niet geneesbaar is, terwijl chronische Lyme gewoon moet worden behandeld!
    Op Internet hebben veel mensen een mening over chronische Lyme. Heel veel meningen en allemaal komen ze eigenlijk op hetzelfde neer,  dat toch niks meer helpt. Als de bacterie eenmaal langere tijd in het lichaam zit, is er niets meer aan te doen.
    Daar komt bij dat in het medische handboek ooit is beschreven dat na de Ziekte van Lyme er mensen zijn die dan Post Lyme ontwikkelen en dat dat ook restklachten worden genoemd. Daar komt dan nog bij dat langdurig antibioticagebruik absoluut niet zou helpen.  De realiteit is anders. Honderduizenden mensen in Nederland hebben inmiddels chronische Lyme, dat niets anders inhoudt dan dat ze ooit zijn gebeten door een insect, meestal een teek, en dat vanaf dat moment de infectie in hun woedt. Een persisterende infectie die snel moet worden behandeld. Of dat nu na 1 jaar is of 8 jaar of 20 jaar of 40 jaar. Ieder mens heeft recht op behandeling en op meer kwaliteit van leven. Zeker als je een infectie hebt. Antibioticum helpt, artsen moeten dit dan ook uitschrijven als iemand een infectie heeft. Met een infectie valt niet te leven, omdat je altijd beroerd bent, moe en veel pijn hebt.
  2. In de reguliere zorg houdt niemand zich bezig met chronische Lyme
    Omdat in de reguliere zorg er geen ziekenhuis is waar men is gespecialiseerd in de behandeling van chronische Lyme is er geen herkenning voor medici dat het gaat om een persisterende infectie. Zeker als ze het verouderde medische Handboek erop na slaan.
    Doordat er ook geen fysieke plek is, is het idee ontstaan dat persisterende infecties bijna niet voorkomen. De oorzaak is volgens medici, als iemand met klachten komt waar geen oorzaak volgens het medisch handboek voor is te vinden, dan ook psychisch. Hierdoor hebben honderdduizenden mensen een leven die totaal is overgenomen door de infectie. Een infectie betekent dat je elke seconde, elke minuut ziek bent. Het is dus vooral onwetendheid van artsen doordat ze niet goed zijn geïnformeerd.
    Hierdoor vallen patiënten ertussen, een zeer grote patiëntengroep waaronder veel kinderen.
  3. Beeldvorming dat antibioticum slecht is
    Het enige medicijn dat helpt tegen de infectie, ook na zeer veel jaren, is antibioticum. Waarom krijgen mensen die een infectie hebben dit dan niet? Op de een of andere manier is het idee ontstaan dat dit niet helpt. Terwijl dit het enige is dat helpt. Daardoor krijgen heel veel mensen niets. Ze lijden continu en hun leven staat in het teken van alleen maar ziek zijn. Ze kunnen daardoor ook niet meer uit het leven halen wat ze eerst deden, hun leven houdt op als de infectie in hun lichaam en geest huist . Het is dan ook heel jammer om te zien hoe op het internet patiënten die chronische Lyme hebben uit wanhoop, omdat ze nergens terecht kunnen, elkaar opjutten door te zeggen dat toch niks helpt. Vooral degenen die om het hardst schreeuwen dat antibioticum slecht voor je is, pakken veel podium waardoor mensen met chronische Lyme denken dat het niet helpt. Wat men hierbij vergeet, is dat artsen die in het alternatieve circuit patiënten helpen om de chronische Lyme te bestrijden, ook antibiotica voorschrijven.
  4. De regie wordt nu niet gepakt door zorgverzekeraars
    De StichtingZCL werkt graag samen met zorgverzekeraars om ze te helpen hun klanten die  chronische Lyme hebben beter te diagnosticeren en ze vervolgens te laten behandelen voor hun persisterende infectie. Nu betalen zij de torenhoge zorgkosten die niet leiden tot het behandelen van de infectie. Dat komt omdat ze het nu ook niet kunnen inkopen. De StichtingZCL wil door het realiseren in de reguliere zorg van het landelijk ziekenhuis gespecialiseerd in chronische Lyme de specifieke behandelprogamma’ s hiervoor gaan opzetten. Deze behandelprogramma’s kunnen dan worden overgenomen door de andere ziekenhuizen en Lymepoli ’s zodat ook zij de mensen met chronische Lyme kunnen gaan behandelen.
    Huisartsen zijn hierbij zeer belangrijk. Zij maken het verschil door het uitschrijven van antibioticum tussen weer leven en alleen maar ziek zijn als je chronische Lyme hebt. Gelukkig beseffen steeds meer huisartsen dit, dat voor hun juist hierin een cruciale rol is weggelegd. Immers huisartsen zijn er om een infectie te bestrijden, dat doen ze ook als iemand een longontsteking heeft.  Zij kunnen hierin hun patiënt enorm helpen door de infectie aan te pakken en te behandelen. Ook als blijkt dat na een tijdje de klachten weer opkomen, het uitschrijven van antibiotica is dan weer noodzakelijk.