Mensen gedwongen in alternatief circuit heil te zoeken

Reguliere zorg behandelt geen chronische Lyme
De reguliere zorg behandelt geen chronische Lyme. Mensen die chronische Lyme hebben, krijgen uitbehandeld als eindoordeel.  Dit kan meerdere keren gebeuren, afhankelijk van hoe vaak iemand om hulp blijft vragen. Als mensen blijven vragen om hulp bij het bestrijden van de infectie bij de Lymepoli’s die ook in het NLE zitten, wordt er uiteindelijk zelfs ontkend door artsen dat er sprake is van de ziekte van Lyme. Dit is natuurlijk schandalig. Dit laat gelijk de onkunde van deze artsen zien, maar ook dat ze de chronische Lyme totaal niet als gezondheidsgevaar zien.

Nooit een diagnose gekregen van chronische Lyme
Ook zijn er inmiddels zeel veel mensen die  binnen de reguliere zorg nooit zijn onderzocht op de ziekte van Lyme, terwijl de klachten overeenkomen met een chronische Lyme. Ze hebben een huisarts die niet mee wil gaan in het idee dat het weleens chronische Lyme zou kunnen zijn. Ook als ze vertellen over de insectenbeet of beten en dat ze niet meer in staat zijn om normaal deel te nemen aan het leven. Als ze naar een andere huisarts willen blijkt al snel dat andere huisartsen niet mensen willen hebben die chronische Lyme hebben of die denken dat ze het hebben. Ze zitten vast en blijven hierdoor ziek. Hun hulpvraag wordt totaal niet beantwoord. Als deze wel wordt opgepakt, dan maakt de huisarts er een psychische noodvraag van. Deze mensen belanden dan ook  in het psychologische hulpverleningscircuit. Dat wil de huisarts dan wel voor ze doen, doorverwijzen naar een psycholoog. Voor hun klachten wil de huisarts ze wel doorverwijzen naar allerlei specialisten. Aangezien specialisten is de ervaring alleen maar denken vanuit hun eigen vakgebied, krijgen mensen met chronische Lyme  er meer medische diagnoses bij. Het trieste hiervan is dat ze totaal niet worden afgeholpen  van hun infectie.

Mensen worden zieker
Doordat de reguliere zorg al deze honderdduizenden mensen niet behandeld voor chronische Lyme, zoekt een zeer groot deel hiervan noodgedwongen nu zijn heil in het alternatieve circuit. Zo krijg je een totaal uit de hand gelopen situatie. Je bent ziek en  betaalt je zorgkostenpremie aan je zorgverzekeraar. Een groot deel van je uitkering of salaris gaat hier naartoe. Echter, en dat geldt voor alle Nederlanders!,  heb je chronische Lyme, dan krijg je geen hulp. Daar kunnen heel veel Nederlanders niet bij en ze denken dan ook inmiddels dat het dan ook niet te behandelen is. Artsen weten het immers toch? Het moet dan wel tussen de oren zitten. Word je zelf gebeten door een insectenbeet en blijkt je afweer niet afdoende te zijn waardoor de infectie zich uitbreidt en ontwikkel je daardoor chronische Lyme, dan kom je er vanzelf achter. Je betaalt je zorgkosten, maar wordt totaal niet geholpen bij chronische Lyme. Daardoor word je steeds zieker. Je leven stopt en je geraakt in een totaal maatschappelijk en sociaal isolement. Je kunt niet meer zelfstandig voor je financiële huishouding zorgen. De infectie wordt namelijk niet gestopt. Daar komt nog eens bij dat je hierdoor chronische stress krijgt, omdat artsen en ook je omgeving je gaan behandelen als iemand die psychisch niet sterk genoeg is, dat is de reden dat je ziek bent. De erkenning die je niet krijgt voor je chronische Lyme maakt je nog zieker.

Alternatief circuit en stamceltherapie
Het alternatief circuit verdient zeer goed aan al deze wanhopige mensen. Kijk maar op het internet. De doelgroep is zeer groot en velen zeggen de oplossing te hebben. Plus dat je hier wel wordt ontvangen op een warme manier, als erkende chronische Lyme patiënt. Dat is een trieste situatie. Uit pure wanhoop gaan mensen nu al zelfs over tot stamceltherapie. Kosten 35.000 euro, of de omgeving dat dan wil betalen. Crowdfundingsacties worden opgestart. De enige die hier beter van worden zijn de klinieken die dit aanbieden. Chronische Lyme is grillig qua klachtenpatroon, een ijkpunt is er niet. Wel wordt ook bij een dergelijke therapie antibioticum gegeven. Dit kan net voor diegene een tijdelijke verbetering opleveren. Later zal de chronische Lyme weer toeslaan, indien er geen antibioticumbehandeling volgt. Iemand heeft dan wel 35.000 euro uitgegeven aan deze behandeling en voelt zich daarna helemaal beroerd. Zeker omdat velen de behandeling betaald hebben.

Alternatief circuit en antibioticum
Uit de verhalen van mensen die naar het alternatief circuit gedwongen gaan, blijkt dat artsen die antibioticum voor schrijven altijd kunnen zorgen voor meer kwaliteit van leven. Zo is gebleken dat er mensen zijn die met chronische Lyme  werken,  die elke keer naar een dergelijke arts gaan om weer een antibioticumbehandeling te kunnen krijgen. Op die manier kunnen ze blijven werken. Het prijskaartje wat daarbij komt, kunnen velen echter niet (meer) opbrengen. Dus ja, er zijn er die zeker baat hebben bij het alternatieve circuit indien er antibioticum wordt voorgeschreven.