Zorg

Artsen zijn onkundig mbt chronische Lyme
In de huidige zorg is het alarmerend gesteld met mensen die chronische Lyme hebben. Hieraan ligt ten grondslag dat veel artsen niet mee kunnen in de gedachte dat een insectenbeet ook in Nederland een verwoestend effect heeft op een persoon. Daardoor worden mensen onnodig zeer ziek, omdat er vanaf het begin een ontkenning plaatsvindt van de feitelijke omstandigheden en het desastreuze effect.

Houding artsen brengt groot gezondheidsgevaar met zich mee
Het is inmiddels zo erg dat mensen liever niet meer met hun klachten naar de huisarts gaan, bang dat ze de diagnose  burn out krijgen. Ze hebben pijn en voelen zich steeds zwakker worden en worden steeds kwetsbaarder, bang om niet meer hun leven te kunnen leiden waar ze eerst juist goed in waren. Ze zien ook om hun heen hoe mensen worden behandeld die niet sterk genoeg meer kunnen zijn om mee te komen. Onze maatschappij houdt van  gezonde en vooral sterke mensen. Als je dat niet bent of niet meer bent  dan is onze maatschappij hard. Daar kunnen mensen met chronische Lyme over meepraten.

Plafondregeling in ziekenhuizen
Om de zorgkosten die alleen maar stijgen een halt toe te roepen, heeft ex-Minister Schippers de plafondregeling ingevoerd. Zo mogen ziekenhuizen tot een bepaald maximum aan verrichtingen uitvoeren. Dit heeft ervoor gezorgd dat vooral Lymepatiënten dit merken. Lymepatiënten komen bij diverse specialisten, gelet op hun grillige klachtenpatroon. Echter ze passen niet in het klassieke beeld van de patiënt waarvoor de specialist normaliter werkt. De behandeling vraagt veel meer maatwerk en vaak ook herhaling van Antibioticumkuren. Dit kan en mag de specialist als herhaling dan niet van de ziekenhuisdirectie aanbieden. Gevolg? De Lymepatiënt wordt weer slechter, omdat deze geen behandeling voor de infectie dan meer krijgt.

DBC code per specialist
Elke specialist werkt met zijn eigen DBC codes. Zie het als een winkelpui waarvoor hij zit. Achter hem in de etalage staan de behandelingen met bijbehorende DBC codes die hij in de aanbieding heeft. Als een Lymepatiënt is doorgestuurd door de huisarts met een typische chronische Lyme klacht, gaat de specialist vanuit zijn eigen etalage denken en handelen. Zo komt hij altijd tot een behandeling, hij moet immers een DBC code gebruiken om zijn declaratie in te kunnen dienen. Zo krijgt een Lymepatiënt vele verschillende diagnoses. Er is nog steeds geen beloning, bonus te verdienen door de dokter met bijbehorende DBC code als hij erachter komt dat het toch om een onderliggende infectie gaat. Deze kan dan vervolgens worden behandeld.

DBC code voor Lyme te kort
Wat op dit moment ontbreekt is een DBC code die uitgaat van behandeling van de infectie zo lang als nodig is. Maximaal duurt de DBC code nu een half jaar. Dan moet het genezen zijn en mag de dokter de patiënt niet langer behandelen. Vervolgens is er dan een DBC code voor het revalidatietraject voor chronisch zieken. Daar word je dan naartoe verwezen. Terwijl je onderliggende infectie niet wordt behandeld!